مسأله 441 - اگر كسى بگويد من وصىّ يا ولىّ ميّتم يا ولىّ ميّت به من اجازه داده كه غسل و كفن و دفن ميّت را انجام دهم ، چنانچه ديگرى نمىگويد من ولىّ يا وصىّ ميّتم يا ولىّ ميّت به من اجازه داده است ، انجام كارهاى ميّت با اوست . مسأله 442 - اگر ميّت براى غسل و كفن و دفن و نماز خود غير از ولىّ كس ديگرى را معيّن كند ، بايد طبق وصيّت عمل شود و او اجازه دهد گرچه لازم نيست آن شخص اين وصيّت را قبول كند ، ولى اگر قبول كرد بايد به آن عمل كند . احكام غسل ميّت مسأله 443 - واجب است ميّت را سه غسل بدهند : اوّل : با آبى كه با سدر مخلوط باشد . دوّم : با آبى كه با كافور مخلوط باشد . سوّم : با آب خالص . مسأله 444 - سدر و كافور بايد به اندازه‌اى زياد نباشد كه آب را مضاف كند و به اندازه‌اى هم كم نباشد كه نگويند سدر و كافور با آب مخلوط شده است . مسأله 445 - اگر سدر و كافور به اندازه‌اى كه لازم است پيدا نشود بايد مقدارى كه به آن دسترسى دارند در آب بريزند . مسأله 446 - كسى كه براى حجّ احرام بسته است اگر پيش از تمام كردن سعى بين صفا و مروه بميرد ، نبايد او را با آب كافور غسل دهند و به جاى آن بايد با آب خالص غسلش بدهند ، و همچنين اگر در احرام عمره پيش از كوتاه كردن مو بميرد . مسأله 447 - اگر سدر و كافور يا يكى از اينها پيدا نشود يا استعمال آن جايز نباشد مثل آنكه غصبى باشد ، بايد به جاى هر كدام كه ممكن نيست ميّت را با آب خالص غسل بدهند . مسأله 448 - كسى كه ميّت را غسل مىدهد ، در حال اختيار بايد مسلمان دوازده امامى و عاقل و آشنا به مسائل غسل باشد ، گرچه بالغ نباشد . مسأله 449 - كسى كه ميّت را غسل مىدهد بايد قصد قربت داشته باشد يعنى غسل را براى انجام فرمان خداوند عالم به جا آورد .